Το βήμα πίσω
Χθες είχα γενέθλια.
Κάθε χρόνο τέτοια μέρα κάνω το ίδιο: παίρνω λίγο χρόνο και σκέφτομαι τι ήθελα πριν ένα χρόνο, τι πέτυχα, και τι ανακάλυψα στην πορεία που δεν ήξερα καν ότι χρειαζόμουν.
Φέτος αυτό που ξεχωρίζει δεν είναι κάτι που πέτυχα. Είναι κάτι που κατάλαβα.
Αυτόν τον μήνα μιλήσαμε εδώ για πολλά. Για τον χρόνο, για την πειθαρχία, για τη φωνή μέσα μας που μας πείθει ότι δεν αλλάζουμε. Κάθε εβδομάδα αμφισβητούσαμε κάτι «αυτονόητο» - και κάθε φορά αποδεικνυόταν ότι η αλήθεια ήταν κάπου αλλού.
Αυτό που κατάλαβα - ξανά, σε βαθύτερο επίπεδο - είναι το πόσο εύκολα πιστεύουμε ότι πρέπει πρώτα να αλλάξουμε για να αξίζουμε κάτι. Να γίνουμε «πιο πειθαρχημένοι», «πιο οργανωμένοι», «πιο δυνατοί.» Λες και αυτό που είμαστε τώρα δεν αρκεί για να ξεκινήσουμε.
Αρκεί.
Η ερώτηση
Αν μπορούσες να κάνεις ένα δώρο στον εαυτό σου σήμερα - όχι αντικείμενο, αλλά το να σου δώσεις μια εσωτερική άδεια - ποια θα ήταν;
Το βήμα μπροστά
Γράψ' την σε ένα post-it. Κόλλησέ την κάπου που θα τη βλέπεις κάθε πρωί.
Μια πρόταση. Μια άδεια. Αυτό αρκεί για τώρα.
Ευχαριστώ που είσαι εδώ. Σημαίνει περισσότερα απ’ όσα φαντάζεσαι.
Αύριο θα σου στείλω κάτι - ένα γενεθλιακό δώρο, από εμένα για σένα.
Καλό Σαββατοκύριακο.
Φύλλις
Υ.Γ.: Την Κυριακή κλείνουν οι εγγραφές για το Mastermind Group - 8 άτομα, 16 εβδομάδες, ξεκινάμε την Πέμπτη. Αν το σκέφτεσαι εδώ και μέρες, αυτή είναι η στιγμή.
Για να μπεις στον Σεπτέμβρη διαφορετικά αυτή τη φορά - και να μην είναι «άλλη μια απ’ τα ίδια» η νέα σεζόν.
